دیگر زبانها

5 سطح یادگیری زبان چینی ماندارین – از مبتدی تا پیشرفته

زبان چینی از جمله زبانهایی است که اغلب افراد چندان رغبتی به یادگیری آن ندارند. در سالهای اخیر، به ویژه با توجه به رشد اقتصادی عظیم چین، تقاضا برای یادگیری زبان چینی بسیار افزایش یافته است. این مطلب اشاره به پنج سطحی دارد که زبان آموز برای رسیدن به تسلط کامل به زبان چینی ماندارین باید طی کند. یادگیری چینی ماندارین 

1. سطح «چینگ-چونگ-چینگ»

در این سطح، زبان چینی ماندارین همچون سر و صداهایی بی معنی به گوش ما می‌رسد. برای یک انگلیسی زبان، این صداها واقعا عجیب هستند. تصور اینکه این سر و صداها واقعا زبان هستند و با آنها می‌توان مکالمه انجام داد، کمی دور از ذهن است. اینجا همان سطحی است که شما چیزی از زبان چینی ماندارین نمی‌دانید و هیچ ارتباط معنی‌ داری نیز با فرنگ و مردم چین ندارید. بخش اعظمی از افراد غیر چینی در همین سطح می‌مانند و هیچ علاقه و انگیزه‌ی برای کنجکاو شدن برای درک این صداها ندارند. رفتن به سطح بعدی چندان کار سختی نیست. تنها یک ترم خواندن زبان چینی می‌تواند شما را از این مقطع یک گام به جلو ببرد.

2. سطح «بسیار خب، این سر و صداها واقعا معنی داره!» (مبتدی)

در این سطح، زبان آموز راه خود را به آرامی پیدا می‌کند و به این درک رسیده است که چینی هم یک زبان است و این سر و صداها همگی معنی دارند. در این سطح زبان آموز عباراتی ساده و کلمات پر تکراری را می‌آموزد، و عموما می‌تواند ساده‌ترین مفاهیم و عبارات زبان را تشخیص دهد. با اینحال، هنوز برای رسیدن به تلفظ صحیح کلمات راه درازی در پیش است. در زبان چینی، آواهای زیادی وجود دارد و زبان آموز در این مقطع هنوز بسیاری از «r» یا «ü»ها را تجربه نکرده است و هنوز نمی‌تواند تمایزی مابین جفت‌های «x/sh»، «q/ch» و «j/zh» قائل شود. بسیاری از معلمان زبان خارجی در چین که می‌توانند «تا حدودی» چینی صحبت کنند، در این سطح قرار دارند. رسیدن به سطح بعد مستلزم تلاش و کار مداوم است. شاید مطالعه‌ی این زبان در دانشگاههای غرب سالها طول بکشد اما این فرآیند اگر در چین باشید بسیار راحت‌تر جلو می‌رود.

3. سطح «دارم چینی صحبت می‌کنم!» (متوسط)

با تلاش زیاد، با گوشی تیز، و دقتی وسواس‌گونه، زبان آموزان می‌توانند خود را به این مرحله برسانند. در این سطح، زبان آموز نه تنها می‌تواند تلفظ آواهای pinyin (r, y, q, j, etc) را به درستی بیان کند، بلکه می‌تواند این آواها را در کنترل خود درآورد. این بدان معنی است که زبان آموز بطور عمد در بیانش تن یا آوای اشتباهی را بکار نمی‌گیرد. او در مسیر خود قرار گرفته است و پیش می‌رود. یکی از مواردی که در این سطح برای زبان آموز پیش می‌آید، این است که زمان رسیدن به این مرحله، دانش آموز درک پایه و نه چندان ژرفی از زبان دارد، و از آنجایی که خارجی‌های بسیار معدودی به این سطح می‌رسند، ممکن است زبان آموز تصویر اشتباهی از «مسلط بودن» به زبان چینی ماندارین برای خود ترسیم کند.

حتی اگر زبان آموز چندان از کار خودش راضی نباشد، ممکن است در این سطح احساس برتری کنند، زیرا انجام مکالمات ساده دیگر کار چندان سختی نیست. در این سطح، چیزی که درک نشده است معمولا به مرور و با خود زبان چینی تشریح خواهد شد. این سطح ممکن است مدت زمان زیادی به درازا کشیده شود، زیرا اشتباهات تلفظی و تونا بسیار به کندی کم می‌شوند؛ به مرور تسلط بیشتر و بیشتر و دایره لغات برگتر می‌شود. برای رسیدن به سطح بعد، تلاش بسیار و خودانتقادی وسواس گونه‌ای نیاز است؛ و اینکه، تا سر حد ممکن باید در معرض زندگی و فرهنگ و مکالمات چینی قرار بگیرید.

4. سطح «خب میتونم یه کم چینی صحبت کنم» (پیشرفته)

در این سطح، یادگیرنده چندان از به دست آوردن توانایی‌های ارتباطی بهبود یافته‌اش هیجان زده نیست زیرا با تلاش و کوشش بسیار و زحمت فراوان به این سطح رسیده است. زبان آموزانی که به این سطح می‌رسند ، بخاطر فرآیندی که طی کرده‌اند تا به اینجا برسند، می‌توانند بخوانند و بنویسند. همچنین، یادگیری الگوهای گرامری پیشرفته‌ی زبان چینی و بزرگ کردن دایره لغات از طریق خواندن مستمر به دست می اید. شما زمانی متوجه می‌شوید در این سطح هستید که الگوهای گرامری یا لغات جدیدی که یاد گرفته‌اید را در اخبار تلویزیونی یا روزنامه‌ها می‌بینید.

در این سطح زبان آموز باید دوستان چینی زیادی پیدا کرده باشد، اما این دوستان دیگر نیازی به تعریف کردن از تواناییهای زبانی دوستشان نمی‌بینند زیرا در این مقطع این توانایی‌ها بسیار عیان شده است. بیشتر اوقات، آنها با شما همچون یک دوستی چینی رفتار می‌کنند. دوستانی که قبلا به شما می گفتند «چون چینی نیستی متوجه نمی‌شوی چه می‌گوییم»، اکنون در گفته‌ی خود تجدید نظر می‌کنند. زبان آموز در این مرحله تقریبا هرچیزی که به او گفته می‌شود را می‌فهمد، و تقریبا می‌تواند هر چیزی را به خوبی ابراز کند.

یادگیری زبان بدون معلم و آموزشگاه

رسیدن به سطح بعدی نیازمند تعهد و اشتیاق فراوان است و اینکه نیاز است کسی به عنوان مربی شما را هدایت کند. در این سطح زبان آموز به تمام تن‌های زبان چینی مسلط است، اما تن آوایی کلی جملات ممکن است هنوز نیاز به کار داشته باشد تا کاملا طبیعی به نظر برسد.

5. سطح «من یک چینی‌ام» (تسلط کامل)

در این سطح، تلفظ زبان چینی و دایره لغات فرد زبان آموز بهتر از نصف جمعیت چین شده است. او احتمالا در چین زندگی می‌کند، همسر چینی دارد، و قصدی برای ترک چین ندارد.

برچسب ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن